22 Kasım 2012 Perşembe

yüreğinin götürdüğü yere git

Bu sabah uyandığımdan beri aklımda bu cümle var "Yüreğinin götürdüğü yere git"Böyle bir kitap vardı.Kitabı almamdaki tek neden adıydı.Kitaptan aklımda kalan da sadece adı zaten :) Ben genelde duygularıyla hareket eden bir insan oldum galiba...Bugün niyeyse hep bunu düşündüm kendimle ilgili verdiğim kararlar aklıma geldi.Arkadaşlık ilişkilerimde aşk ilişkilerimde işle ilgili kararlarda ve de iş ilişkilerimde ve de herşeyde... Eğer bir kararı mantık ve akıl yürüterek verdimse kesin pişman oluyorum.Bu akılsız olduğum anlamına gelmiyor tabi ki :) Ama kalp her zaman doğru yere götürüyor insanı bence , aklınla çeliştirme yeter... Kendini dinlemek önemli karar verirken.Şöyle gözlerini kapatıp gerçekten ne istediğine odaklandığın zaman o içinden gelen ses her zaman doğruyu söylüyor ama sen hemen bir akıl fikir mantık yürütüp kendince bir engeller bir bilmişlikler koyuveriyorsun hislerinle arana.Bu sefer de içinde çelişince hemen birilerine akıl danışıyorsun ve o birileri senden daha bilmiş bir edayla başlıyor sana bir bir yapılacakları sıralamaya....Hele bu birilerinden akıl almak işi hiç bana göre değil.Ben neden seçimlerimi başkasının aklına göre yapayım ki? Kendi aklımla bile yapmayı red ederken. Bir dönem doğru karar verememek endişem vardı.Ya yanlış bir karar verirsem hissiyle yaşadığım bir stres.Ne gereksiz olduğunu şu an rahatlıkla söyleyebilirim.Bu endişelerden kurtulmamda okuduğum bazı kitapların da büyük etkisi var tabi...Ama iyiki kurtulmuşum o hisden.Ne yorucu ne yıpratıcı birşey o her adımını ölçmek tartmak... Rahat olmak lazım hayatta , huzur önemli , yaptığın şeyden bulunduğun yerlerden yanındaki insanlardan keyif alıyor olman lazım.Alamıyorsan bırak git ya da gitsin.Belki de hep yüreğimin aktığı insanları seçtiğim için uzun arkadaşlıklarım oldu.Hep sahici dostlarım oldu.Hiç arkadaş kazığı yemedim ben şimdiye kadar.Her zaman yanımda oldular her kararımda destektiler.Verdiğim kararlardan yaşadığım olumsuzluklarda da yanımdaydılar yargılamadılar.kalbimin seçtiği arkadaşlarım beni hiç yanıltmadılar. Şimdi de kalbimin beni götürmek istediği bir yer var.Aklım oyunlar oynamaya çalışıyor ama gece yatıp aklımı uyuttuğumda yüreğimden geçenler rüyalarıma geldiğinde gördüklerimin verdiği o huzur başka bir şey...sabah o huzurla uyanıp içimin içime sığmaması başka bir şey... İşte bu yüzden bazen ona buna akıl vermeye çalışırken bulduğumda kendimi çok utanıyorum.O an fark edersem susuyorum boş ver söylediklerimi canın ne istiyorsa öyle yap içinden geçen önemli diyorum. Aaaa diyorum kendime , git diyorum , herkes gitsin diyorum.Her ne konuda olursa olsun Yüreğinin götürdüğü yere gitmek lazım diyorum.

1 yorum:

lale dedi ki...

ayyy bi buluşamadık yaaa...seni ince ince sorguya çekemedim bitürlüüü..